Pasukob

Pebrero na kagad natapos na ang unang buwan ang Enero ang buwan kung san ang puso koy nadurog, bumaba ang moral pero kinailangan kung lumaban para sa mga taong umaasa sakin. Dahil unang araw ng Pebrero at ramdam ko pa rin ang pighating at kunting kirot sakin puso minabuti kung magjogging ngayon umaga kahit na ang hapon talaga ang kumportableng oras ko para sa nakahiligang gawin. Araw ng sabado medyo makulimlim ang paligid sanhi na rin ng mamumuong low pressure.
Alas singko e medya ng madaling araw kahit pupungat pungat ang aking mata ay kinuha ko ang susi ay pina start ang ang aking motor. Nagtungo na kagad ako sa aking destinasyon, malamig at talagang makulimlim ang paligid ng araw na yun. Inilabas ko ang aking telepono at inihanda ang mga musica nito kasabay ng app na ginagamit ko. Bitbit ang aking botelya at naghahanda na kung magpainit, mahinahon lakad at unti - unti ay nagsimula na ako sa pagjojoging. Ilan kilometro na ang aking binabagtas at ramdam ko na rin ang pagpatak ng aking pawis kahit makulimlim pa rin ang paligid, pagtingin ko sa aking relo pasado ala sais bente na, di ko man lang namalayan na lagpas kalahating oras na ko sa aking ginagawa. Palibhasay wasak ang aking pakiramdam at tanging pagtakbo ang pwedeng pagpagaan ng aking nararamdaman kaya nagpatuloy ako, ni hindi ko inalintana kung paahon ang takbo ko basta nakatingin lang ako sa daan, malayang pinagmamasdan ang paligid, ninanamnam ang simoy ang hangin ng walang anu ano'y my munting pumatak na tubig sakin pisngi, madalang pero itoy nasundan ng mabilis na patak, umambon na ng tuluyan. Nakisilong muna ako sa isang punong mangga at inayos ang aking telepono at inilagay sa hindi mababasang parte ng katawan ko. Patuloy ang pag ambon pero unti unti itong lumalakas ng may bigla akong natanaw na isang dilag na papalapit sa aking kinaroonan. Naglakas loob na kagad ako ng makita kung malapit na sya sakin na kung pwede makisukob sa kanyang payong baka lang mabasa ang aking telepono.
sige kuya un ang aking narinig mula sa kanya, at muli siyang nagsalita lagi kitang nakikitang tumatakbo pag hapon anu kb? runner? Hilig ko lang ito, wika ko, sabay sabi ng pangalan ko, ako nga pala si Tom Vhong sabay abot ng kamay ko at denise naman ang wika nya. Malapit lang dito samin wika ulit nya. "Tara sa condo ko dala ka ng food" ang biglang naglarong salita sa aking isipan.
Malumanay siyang magsalita, at matangkad lang ako ng kunti. Bakit ilang buwan na kung tumatakbo sa lugar na ito ngayon ko lang sya napansin, ganun ba kabilis ang takbo ko o siguro hindi sya lumalabas ng hapon. Ramdam ng katawan ko ang pagkabitin sa pagtakbo pero naeenjoy ko un moment na nakasukob ako sa payong nya, na sanay wag ng tumila pa. hindi ko alam kung ganu pa kalayo ang bahay nila basta ako nakikisukob lang. Biglang tinuro nya un lugar nila, nakita ko kagad na may kunting putik sa daraanan pero di ko un inalala basta alam ko masaya ako. Pagdating sa bahay nila inalok nya kagad ako ng pansit tira daw kagabe galing birthdayhan. Walang tao ng mga oras na yun habang patuloy ang pag ambon, dahil sa nakaramdam nga ako ng gutom kinain ko na rin kagad ang pansit nyang alok, ilan minuto ay natapos na ko sa pagkain. Biglang bumukas ang pinto at akoy nagulat, nagsalita kagad si Denise o Cedric andito ka na pla asan ang tatay, kumain knb? Hindi pa wika nito at bigla akong natigilan dahil naparami ang kinain kung pansit na halos simutin na lang at nagtaas kagad siya ng boses, bakit wala ng pansit? Nakaramdam kagad ako ng kaba at lalo pang lumakas ito ng titigan nya ko. Bigla siyang may kinuhasa kanyang bulsa at nagsabi Denise, bili mo na lang ako ng tinapay un na lang kakainin ko, may bisita ka pala, at ngumiti na rin sakin si Cedric, at nagsabi na madalas kita ng nakikitang tumatakbo pag hapon, runner kb? Hindi hilig ko lang ito wika ko. Mula nuon nagkaroon na ako ng kaibigan at kada makikita ko sila bumabati sila at si Denise ang isang dahilan kung bakit lalo akong naging ganado sa ginagawa ko, para magpatuloy ako sa pagtakbo.
Salamat ng araw na yun, salamat at pinasukob nya ko......

BULA

  "Ang buhay ng tao, parang bula meron bula na dumadaan lang sasambutin mo pero bigla na lang puputok, pero meron bula na tatama sayong mata at magdudulot ng hapdi, kirot at minsan ay luha".

  Naalala ko pa nun ng bata pa ko na ang hilig ko maglaro ng pabula meron talagang nabibili na hanggang sa pagbibinata ko nahihilig pa rin ako lalo na pag naglalaba pinapalobo ko pa ito gamit ang binilog kung kamay. Kahit sa paghuhugas ng pinggan, paliligo at kahit simpleng paghihinay ko ng kamay di ko minsan maiwasan paglalaro ng bula. 

  Pero lumilipas ang panahon nag-iiba ang mga hilig at ang hilig ko sa paglalaro ng bula ay unti unti ng nabawasan. Natuto akong manligaw, umibig, mamuhay mag - isa, pero tama naman na lagi pa rin sisiksik sakin isipan. 

  Nakakatuwang pagmasdan ang animoy bahaghari na natatanaw sa bula na habang ito'y pinapawid ng hangin at bigla na lang mawawala. 

NASAAN KA NINONG - BY: TARZAN & BABY JANE

marami ng pasko ang nagdaan
ngunit ang ninong ko ay hindi ko matagpuan
nang aking hanapin ang sabi ng aking ninang,,,
doon sa beergarden lagi daw nag-iistambay
nasaan ka ninong di kita makita
ang aginaldo ko ibigay mo sana
ang utang mo sa'kin ay anim na pasko na
umuwi ka na ninong at pasko na...

aking inaanak wag magtampo,
lagi lang abala ang mahal na ninong mo
bayaan mo baby kapag may panahon na ako,
ibibigay sayo sari-saring aginaldo

kay bait ng ninong di ko man nakikita
may padalang sulat may christmas card pang kasama
dalangin ko ninong tayo ay magkita
nang sa paskong ito ako'y lumigaya

marami ng pasko ang nagdaan
ngunit ang ninong ko ay hindi ko matagpuan
nang aking hanapin ang sabi ng aking ninang,,,
doon sa beergarden lagi daw nag-iistambay
nasaan ka ninong di kita makita
ang aginaldo ko ibigay mo sana
ang utang mo sa'kin ay anim na pasko na
umuwi ka na ninong at pasko na...

aking inaanak wag magtampo,
lagi lang abala ang mahal na ninong mo
bayaan mo baby kapag may panahon na ako,
ibibigay sayo sari-saring aginaldo

kay bait ng ninong di ko man nakikita
may padalang sulat may christmas card pang kasama
dalangin ko ninong tayo ay magkita

dalian mo na ninong at pasko na...

ang TAHANAN ko'y hindi pa KONKRETO

mga ninuno ko'y sa puno nanirahan,
kulot ang buhok, sarat ang ilong,
kulay uling na balat may matipunong katawan,
sa mga aklat na nabasa ito ang aking nalaman.

naaamoy ko pa ang amoy ng lumang damit sa drawer ko,
at napansin kung my ilan butas ang mga damit ko,
na sa paniniwala ko ito'y kaagat ng ipis,
at ang tag ulan at ang ulap na dala nito'y,
nilamon ang kapaligiran at tinakpan ang sinag ng araw,
hindi ko mawari'y samin munting tahanan ikaw muling masisilayan....
ilan taon na nga ba ang nagdaan?
pero ang wangis mo'y halos walang pinagbago,
pero ang tikas mo'y nabawasan..

makikita sa mga dingding mo ang bakas ng anay,
tanda ng ilan taon, o dekada na iyong pinagdaanan,
anay na unti - unti sumisira sa ganda mo,
pero un mahihinang kahoy lang ang kaya mo,
dahil ang totoo narra, at karamihan ay molave,
ang pundasyon nito.

pero talagang kay bilis lumipas ng panahon,
ang mga ninuno kung nag - aruga sayo,
at ilan Juan Dela Cruz na nagsakripisyo,
ay papalitan ng panibagong Juan Dela Cruz,
na halintulad sa anay at sa ilan anak mo'y,
sariling kulay at dugo inalipin,
ng ilan Juan Dela Cruz na nagpapanggap na Santo,
sa tarangkahan ng bahay mo,
dapat sila ang ipako sa krus.

ang tahanan koy hindi pa konkreto,
pero buhay ang paniniwala ko,
na may ilan Juan Dela Cruz at Maria Klara de tattoo,
ang muling aayos ng mga inanay na parte ng bahay ko.

ang tahanan koy hindi pa konkreto!

---

ito ang aking opisyal na lahok sa Saranggola Blog Award 5

www.saranggolablogawards.com

DMCI

DUTDUTAN TRECE

Sabe nga ng ibang mananato at ilan mahilig sa tattoo ang dutdutan ang isa na sa mga pinakamalaking pagtitipun ng taon. Sa dalawang araw ng na pagtitipon talaga naman ang daming mga sikat mula sa artista, mananato, hindi lang lokal pati international tattoo artist. 

Tapos sinamahan pa ng mga lokal bands at ngayon taon P.O.D. (payable on death) handog ng Tribal Gear, bikini contest handog ng FHM na talaga naman busog na ang mata eh kelangan my kambyo break din kung kelangan, URCC, at tattoo competetion sa iba't ibang kategorya. Ito ang ilan mga larawan mula sa Dutdutan 13..

ticket of dutdutan trece cost P400

isa sa mga gwapong umatend ng dutdutan at joke lang un... 

at dahil sobrang haba ng pila para makabili ng souvenir na damit ng tribal kaso nakapila nga lang wala ng palang stock, ito para sa inyo.... 

one of cute face, busy mode kunwari

international tattoo artist sa booth ni Big tiny

proud tattoo girls I wish I could have this one on my back.

proud tattoo girls I wish I could have this one on my back.

proud tattoo girls

tattoo artist on action

Big Tiny international artist

Ms. Sarah Gaugler  tattoo artist, model, actress

drummer of Kamikaze Bord's

cup of Colt 45 na pinatas pataas

souvenir item from the other booth

this tattoo got first place on portrait colored
tattoo artist: Joel Rocafort (JROC)

another international event model (exhibitor)

kaloka like of Jay Cantreras of Kamikaze

inabot nga pala ako ng ulan kaya un basa ang sapatos nagyapak na muna

this made me sizzle... tipid tubig tips (maligo ng sabay)

Bikini contest host Ramon Bautista & his crew kulitan time lang. ito ang isa sa mga masayang part ng dutdutan...

one of the highlights of FHM bikini contest

Jay Cantreras of Kamikaze, medyo bitin un pagperform nya pero dito un todo kulitan,
smash pit, etc.

till next year on dutdutan

Kunting Sakripisyo at smile din kahit kunti lang

      Sa buhay hindi talaga maiiwasan ang mga pagsubok un mabigat talagang pagsubok un tipong parang guguho na un paligid mo sa sobrang bigat at pakiramdam mo eh parang iniwan ka na ng panginoon may kapal o diyos ika nga o sa ibang relihiyon kung anu man ang tawag nila, may dumadating nga sa punto na nagpapatiwakal sa gitna ng problema.
       Mayroon problema na sobrang sakripisyo ang kelangan gawin para ito ay harapin, mahirap, madilim na yun tipo na may tanung na kakayanin ko ba ito? Bawat isang Juan siguro nakakaramdam nito pag may mabibigat na pagsubok na dumarating sa kanilang buhay.
       Pero sa kabila ng ganitong sitwasyon lagi lang natin tandaan na wag na wag natin kakalimutan na tumawag sa panginoon at smile din kahit kunti lang ika nga sa commercial ng Mcdo.
       Un sakripisyo at problema laging andyan lang pero lagi din andyan un mga instrumento na pwedeng makatulong satin.

Mga ilan bagay na natutuhan ko sa Funrun

Ngayong taon pa lang ako nagsimulang maging active sa pagtakbo, Dala na rin ng pagiging curious sa funrun nito ngang Hunyo ang kauna unahang kung pagsali sa funrun, RUN UNITED 2, for 10K. April pa lang piharehistro na ko ng pinsan ko na nagsstay sa Manila na mahilig rin sa funrun. Pero Last year ng umuwe ang asawa ko nagstart na ko magjogging pero pasundo't sundot lang at isa pa nanghihinayang ako sa running shoes na binigay sakin ng kapatid ko kung nakatambak lang at magkakaalikabok sa taguan. Unti - unti pero hindi araw araw lakad - jogging ang tema ko. Hanggang sa may mga naramdaman na ko sa katawan ko, yun unti unting pagsigla ng tamlayin kung katawan.

Basa basa sa google kung panu yun tamang tema sa pagtakbo at kung anu ang mga pagkain na kelangan pag malapit na yun pagtakbo, tanong tanong sa ilan kakilala sa Facebook kung anu un mga teknik. At ang mga bagay na yun ay isinaisip ko. Dumating nga ang una kung pagtakbo nitong Hunyo, at maganda naman para sakin un resulta pero kinapos ako dahil ilam kilometro pa lang sumakit na kagad tagiliran ko ang dahilan pala nun ay ang paghinga, may teknik rin pala dun. Nakaraos naman ako ng maluwalhati sa una kung takbo at nasundan pa ulit ito ng nagdaan Hunyo sa Balayan, Batangas un "the Run" para sa pagdiriwang ng Parada ng Lechon at ang huli ko nga ay nitong Hulyo 28 para naman sa Milo pero marami pang mga susunod.

Ito un mga bagay na natutuhan ko at kelangan pang iimprove.

1. Maligo muna bago tumakbo, para presko, nakakahiya naman kung amoy goat ka. goatrun
1. Hindi kelangan mabilis ang pagtakbo, un tamang pacing lang un tipong ini enjoy mo un paligid habang natakbo.
2. Proper Hydration bago tumakbo.
3. Tumigil sa Hydration station para mag rehydrate.
4. Laging ngumiti hindi mo alam minsan hindi mo napansin na kinuhanan ka na ng litrato.
5. Sometime look on your left or right, baka may chicks or kiray runner na cute.
6. Pag my Photographer mag isip rin ng makulit na posed, ika nga pose pose din ag my time.
7. Magpahinga pag pagod na at ii enjoy lang ang ginagawa kaya nga funrun. kesa un puwersahin ang mga binti at hita tapos mapilayan ka pa, so hindi ka nag funrun, pilayrun na tuloy.
8. Mas humaba ang pasensya ko.
9. Mas naging matatag sa mga pagsubok.
10. Mas nadagdagan ang pagngiti ko, palangiti rin ako dati pero pakiramdam ko mas nadagdagan pa.
11. Mas naging disiplinado.
12. Pagkatapos ng takbo hindi pa dun natatapos un event, dahil kinabukasan ang paghahanap naman sa picture sa Facebook ang aatupagin. Ang totoo nakakaasar pero dahil natutuwa ka rin naman sa expression ng iba na eenjoy mo na rin.
13. Mas tumaas yun self confidence ko
14. Lalong gumagwapo. hehehe

Burot Beach

Maputing at pinong buhangin ng burot

It's been June pa lang pinaplano na rin namin un pagpunta dito ni Mervin aka Pinoy Adventurista  un pagpunta sa ilan part ng Calatagan. at isa ang Burot beach na matatagpuan dito. Ang totoo first time ko nakapasyal sa isang white sand beach dahil hindi talaga ako fan ng beach siguro dahil taga tabing dagat ako at ang katwiran ko ay maalat din naman ang dagat ng ibang lugar pero mali pala ako. Mas masarap pala mag relax at maglakad lalo na sa kung ganito kaganda un tanawin na papasyalan mo at isa pa napatunayan ko rin na mas matabang yun tubig sa Burot. 

Kung plano mo un pagpunta dito bring your own Staff tulad ng pagkain, toiletries, Tent kung overnight & camera hehe, just to capture the moment.

Maputing at pinong buhangin ng burot

scenery of burot 

scenery of burot 

ito un bangka na pwedeng rentahan para magala un ibang part ng beach

ito un bangka na pwedeng rentahan para magala un ibang part ng beach

scenery of the burot

reminiscence

Pinoy Adventurista

taking some Photos

papicture din pag may time. 

Mt. Pico de Loro

Tagal ko na rin di nakaakyat ng bundok last ko pa ata is last March pa. From an invitation sa isang kaibigan hindi na ako nag dalawang isip pa. Pico de Loro is located at  Magnetic Hill, Ternate, Cavite. Kakaiba un experience ko dito dahil ang akala ko kaya ng dayhike pero mali ako at dahil 1pm na kame nagsimulang magtrek kaya un. Kahit wala sa plano ko na magcamp eh nakisilong na lang ako sa tent ng kasama ko. Isa pa wala talaga akong mga gamit tulad ng tent at mga flash light.
Medyo bitin nga lang ang akyat dahil hindi ko naakyat mismo un beak dahil nagmamadali rin ako ng araw an yun. Pero babalikan ko ang Pico de Loro, wala pa lang date kung kelan.

Sign to pico de Loro

Going down

dahil sa ulan

group picture din pag my time

butterflies from the bag

ang maamong pusa sa base camp

ilan aso sa base camp. maamo rin sila

ang babaeng yapak. 

picture picture

kaladrarin backpackers together with lakbay laya. 

ang mahabang trekking

sight seeing 

alone medyo delikado ito.

ppa picture din

pico de loro peak at beak

natural ray of light

ito un di ko narating dahil nagmamadali pagbaba. Pico de Loro's beak. photo courtesy of Mam Jeddahlyne Monzon