Resbak @ Mt. Batulao

Una kong akyat sa Mt. Batulao ay kinapos talaga ako, pakiramdam ko di ko na kakayanin umakyat sa summit dahil di ako ganung prepare at hindi nakapagbaon ng tubig, isa sa pinaka importante eh tubig, dahil nga un prepare at basta na lang umakyat kaya ganun. Pero this time mas prepare na ko with stretching every morning tapos kunting jogging well it helps a lot. Nito ngang nakaraan April 3 - 4 ay fiesta sa sitio Balagbag kung saan dito un entrance sa pag akyat sa Mt. Batulao. Nung una parang di pa matutuloy dahil nga fiesta pero nasa plano kasu tinatamad un iba pero dahil un mga kasama ay puro teenager yun natuloy din dala na rin ng mapupusok nilang damdamin.

from start marami kame pero dahil 9am n kame
magsimulang mag dayhike nabawasan

still long way ahead

ya mainit talaga, kakaibang trip din kasi
tanghaling tapat naisipan umakyat.

the welcome to Mt. Batulao sign.

kulitan session din

at peak 1 look fresh pa rin haha kahit talagang mainit na.

eagle with no wings, with the bluish sky background,
perfect para lalong magbilad

mga porma wagas eh parang aatend lang ng party at sayawan. haha

ya kaya natin yan still long way ahead and the sky is so blue.

see kinaya natin at peak 9

pa picture din sa mga naakyat.

this was the last time na nagamit ang camera ko
dahil aksidenteng naipatak  ng kasama ko un digicam,
haist di tuloy natuloy pagpunta sa caleruega.

pero still mas masarap un iniakyat ko sa Mt. Batulao unlike ng first time ko. 

Experience @ Mt. Batulao

Dati tinatanaw at pinagmamasdan lang kita, 

di ko man lang mahawakan ang iyong struktura, 

na parang ang sarap ng pakiramdam pag nasa tuktok mo na, 

pero ang lahat ng dati ay natupad ang isang pangarap

oh Mt. Batulao.....

    Linggo ng tanghali umalis kame dito sa bahay, kala ko nung una di pa matutuloy, bago ang laban ni pacquaio naghanda kame ng aking tropa patungo sa Brgy. Kaylaway, sitio Balagbag, Nasugbu, Batangas. Dumating kame pasado ala-una na ng hapon. Palibhasaý laban ng pambansang kamo walang trafic sa daan. 

  Nagsimula na nga ang treking ng walang bitbit na kahit na anu, walang bitbit na tubig, kendi, at laman lang ng aking bulsa ay ang digicam at walet, samantalang ang iba kung kasama ay yosi, hehe nawala na rin sa isip ko na magbitbit ng tubig dahil ang buong akala namin ay mabilis namin mararating un pinakatuktok, pero un isa sa pagkakamali namin pero learn from a lesson. Nasa kalagitnaan pa lang ng trekking felling ko mauutas na ko sa sobrang uhaw, buti na nga lang may nadaanan kaming bahay, at dun ay nakiinum at nagpahinga ng kunti. 

   Sila yun una naming nakasalubong na mountainer pababa, dahil dala na rin ng kakulitan papaicture kagad kame, kahit uhaw na at mejo ngatog na ang tuhod kahit nun ay di pa nararating un peak 1, patuloy pa rin sa paglakad

-aerial view on peak 3-

-isa ang pakiramdam sa taas parang bingi ang lakas ng pressure sa taas pero iba yun saya-

-batang tindero ng softdrink sa taas P20/bottle ng mountain dew -

-another mountainer from Imus Cavite-

-souvenir photo -

-jump shot photo-

-horse manning photo eto yun kulitan session namin sa taas-

-isang pamamaalam pababa na ng bundok-

   Kahit feeling ko kikisigin na ako dahil gipit sa oras at segundo lang ang pahinga sa paglalakad at ang sakit ng mga binti ko na feeling ko ilang araw kung dadamdamin ay sulit naman, ika nga it takes a lot of courage & guts to do something precious & memorable....